Jest coś wyjątkowego w motocyklistach — w tej mieszance wolności, skupienia i adrenaliny, którą trudno wytłumaczyć komuś, kto nigdy nie siedział na motocyklu. To moment, kiedy na chwilę wszystko inne znika. Zostajesz Ty, maszyna, droga i ten jeden konkretny rytm. Dźwięk silnika, ruch, spojrzenie przed siebie, dłonie na kierownicy. Niby zwykła chwila, a jednak dla wielu z nas znaczy znacznie więcej.

Jako motocyklistka znam to uczucie od środka. Wiem, że motocykl to często nie tylko sposób przemieszczania się czy hobby na weekend. To emocje, ludzie, wspomnienia, wyjazdy, pierwsze kilometry po zimie, stres przed zakrętem, satysfakcja po dobrej jeździe i ta charakterystyczna myśl: „jeszcze tylko kawałek”, po której jakoś magicznie wraca się do domu godzinę później. To też zapach benzyny, muchy na wizjerze, zmarznięte dłonie po wieczornym powrocie, sprawdzanie pogody pięć razy dziennie i przekonywanie siebie, że przecież „nie będzie aż tak padać”. To znajomości zaczynające się od jednego „czym jeździsz?”, postoje na stacji, rozmowy na parkingach i trasy, których czasem nawet nie planowaliśmy.

I właśnie dlatego podczas sesji nie chcę po prostu „zrobić zdjęcia z motocyklem”. Motocykl nie jest dla mnie rekwizytem, a Ty nie jesteś modelem stojącym obok maszyny.

Szukam tego, co jest pomiędzy. Spojrzenia na motocykl. Ruchu dłoni. Skupienia przed ruszeniem. Śmiechu po zatrzymaniu się na poboczu. Detali, które dla kogoś z zewnątrz mogą być zupełnie nieistotne, a dla motocyklisty są częścią całej historii. Czasem więcej o człowieku mówi sposób, w jaki patrzy na swój motocykl, niż najbardziej wymyślona poza.

Od 2018 roku tworzę fotografie motocyklowe, które mają pokazywać coś więcej niż samą jazdę. Łączę statyczne kadry z ruchem, detalami i emocjami, żeby opowiedzieć o Tobie, Twoim motocyklu i tym, co Was łączy.

Nie musisz wiedzieć, jak pozować. Nie musisz mieć idealnego motocykla, najnowszego kombinezonu ani robić rzeczy rodem z motocyklowego Instagrama. Lakier może mieć rysy, kombinezon może być już trochę przeżyty, a motocykl wcale nie musi wyglądać jak pięć minut po wyjeździe z salonu. To ma być Twoja historia. Sesja ma być Twoja — niezależnie od tego, czy kochasz spokojne trasy, zakręty, tor, nocne przejazdy przez miasto, wypady bez celu czy po prostu ten moment, kiedy otwierasz garaż, patrzysz na swoją maszynę i od razu masz trochę lepszy dzień.

Możemy zrobić spokojne portrety, możemy łapać ruch, możemy ubrudzić się kurzem, zmarznąć o wschodzie słońca albo gonić ostatnie światło, bo „jeszcze jeden przejazd”. I pewnie zrobię więcej zdjęć, niż początkowo planowałam. Taki urok fotografki, która sama lubi motocykle.. Najlepsze zdjęcia motocyklowe powstają wtedy, kiedy patrzysz na zdjęcie i naprawdę widzisz na nim siebie — i powód, dla którego jeździsz.